Olà!

Tijd vliegt, we zijn inmiddels al een maand in Brazilië. Onze vlucht verliep prima, het verkrijgen van de bagage ging iets minder vlot en de huurauto ophalen bleek nog de grootste klus van al. Een shuttlebusje dat zogezegd elke 10 minuten rijdt was er na drie kwartier nog niet. Dan maar met de taxi. “Copacabana”? “Ipanema?” Na veel verengelste Portugese woorden, gebaren en signalen kwamen we toch nog op de juiste plek. Oef. Hoog tijd dat ik aan een basiscursus Portugees begin. Het duurde nog anderhalf uur eer we onze wagen met de juiste papieren meekregen. Je zou toch denken dat ze bij een verhuurmaatschappij aan een internationale luchthaven meer dan twee woorden Engels spreken he. Welcome to Brazil!! Ach, toen ik de Corcovado zag bij aankomst in onze B&B was het allemaal goed. Klaar om 2 maanden te trainen en te racen.

Toch even schrikken toen we bij onze container in Marina da Gloria aankwamen. De Olympische haven zit in een fase van complete metamorfose. Overal stof! Het hele gebied is beveiligd en afgesloten met blauwe hekkens. Alles is met de grond gelijk gemaakt en met man en macht zijn ze bezig om de Olympische site aan te leggen. Ze zijn er nog lang niet, maar er is wekelijks veel vooruitgang waar te nemen en ik denk dat het wel goed komt tegen volgend jaar. Ze zijn er misschien niet heel vroeg aan begonnen, maar ze kunnen hier wel op weinig tijd veel voor elkaar krijgen hebben we al gemerkt. Ook voor het Test Event, dat over een drietal weken van start gaat, schieten de tenten als paddestoelen uit de grond.

De eerste twee weken heb ik samen met Emma, Maité en uiteraard onze coach Wil, vele uren gemaakt op het Olympisch vaarwater. We hebben heel goed kunnen trainen op de verschillende banen en hebben veel opgestoken van de lokale omstandigheden. Daarvoor zijn we hier natuurlijk. De weergoden waren ons ook bijzonder gunstig gezind en gaven ons met uitzondering van een avondje stortregen, elke dag mooi weer en goede wind. In de haven zagen we ook af en toe wat schildpadden  hun kopjes boven steken en buiten de Guanabara bay kregen we ook een school dolfijnen op bezoek. Echt cool om te zien!! De tijd vloog voorbij. Maité blies nog 19 kaarsjes uit en het was alweer tijd voor de volgende fase van onze trip.

Mijn vriend vloog over en we verkenden Buzios en Rio als twee verliefde toeristen, naast het fysieke werk dat alle dagen moest verzet worden natuurlijk. Buzios is een vrij kleine stad 180 km ten Noorden van Rio, een van de favoriete weekend getaways voor de Brazilianen die in Rio wonen. Het is een hele leuke plek en een paradijs voor watersporters, door het mooie weer en de stevige wind die dagelijks over de witte stranden blaast. We hebben er erg van genoten! Een van de hoogtepunten was het bij toeval ontdekken van een verlaten parelwit strandje bij Arraial do Cabo, een plek op 30 km van Buzios. Geweldig. De week ging veel te snel voorbij en voor ik heb wist zaten we alweer terug het water op!

Deze week hebben we opnieuw veel gevaren en hebben we ook bezoek van onze fysieke trainer Ward. Niet alleen op het water maar ook in de gym worden we goed in de gaten gehouden dus ;). Een paar dagen geleden maakten we ook een vrij ongewone training mee op het water waarbij de wind in minder dan vijf minuten van 5 naar 35 knopen ging. Halleluja! Nat! Toch ook leuk om eens in die omstandigheden hier te varen. Dit weekend doen Emma en ik het wat rustiger aan want maandag tem donderdag nemen we deel aan de 28th Rio de Janeiro International Sailing Week! Daarna volgt de laatste rechte lijn richting het Olympisch Test Event dat op 15 augustus van start gaat.

Zo dat waren de nieuwtjes van de afgelopen weken. Ik hou jullie op de hoogte!

Groetjes,

Evi