Hallo iedereen,

Het is weer even geleden dus hoog tijd voor een update! De laatste weken zijn voorbij gevlogen! Eind oktober gingen we naar Abu Dhabi voor de World Cup Final en na een korte stop thuis vlogen we alweer door naar Oman voor het WK. Het was mijn eerste keer in Oman en ik moet zeggen dat het een aangename verrassing was! Authentiek en totaal onvergelijkbaar met de pracht en praal van Abu Dhabi of Dubai. Ooit ga ik terug om het land te verkennen.

Het WK zelf was en is nog steeds een grote teleurstelling. Brons is een magere troost na een week waarin de wereldtitel voor het grijpen lag. Een gemiste kans, zeg wel. Er zat zoveel meer in. Ik word er niet blij van als ik terugdenk aan de stomme fouten die ik maakte. ‘Als ik nu eens…’ , ‘dan was het anders…’, telt niet in het leven, en dus ook niet in topsport. Ik haat verliezen. Ik had het erg moeilijkna het WK, maar ja… je moet toch vooruit. Reflecteren, ervan leren, en sterker terugkeren, volgend jaar in Rio, als het er echt toe doet.

Rio, daar waren we ook de afgelopen twee weken met het VYF Olympic Team om er deel te nemen aan de Copa Brasil de Vela. Klinkt als een lokale Braziliaanse race (dat was het natuurlijk ook wel een beetje, met je boot op het strand onder de brandende zon, aan een strandtent met een vrolijk muziekje erbij….), maar ondertussen verzamelde de wereldtop er zich wel om zes dagen te racen op het Olympisch water. Het waren zeer lange en zware dagen door de hitte, de flinke wind en de vaak late starttijden, maar het was heel leerrijk. We krijgen steeds meer inzichten in de complexe situatie van Guanabara Bay en dat is super belangrijk met het oog op volgend jaar. Het was voor mij een wedstrijd met ups en downs: een paar hele goede races, maar ook een aantal comebacks na desastreuze starts of races die onnodig slecht gingen. Ik ben uiteraard wel blij dat we 2015 hebben kunnen afsluiten met een gouden plak op het Olympisch water!

Terugblikkend op 2015: 6 keer goud, 3 keer zilver en 2 keer brons. Tot nu toe het meest constante jaar van mijn sportieve carrière. Zoiets kan je niet alleen. Ik wil in de eerste plaats mijn coach Wil van Bladel bedanken voor zijn enorme toewijding en inzet op en af het water, en niet alleen aan mij maar ook aan het ganse VYF Olympic Team. Zonder Wil stonden we nergens. Letterlijk nergens. Voor mij al jaren de coach van het jaar. Ik bedank ook Energy Lab met Ward Vande Cappelle, GRIT met Maarten Thysen, psycholoog Jef Brouwers, kine’s Ine Slegers en Kjell De Hondt en Hyunghae Byun, topkokkin en onmisbaar luisterend oor. Team work makes dreams work. Bedankt ook aan Topsport Vlaanderen, Team Belgium, VYF, i-coats, Ascento en Zhik voor jullie continue support.

Successen in het verleden geven echter geen enkele garantie voor die in de toekomst. Goud op de Copa Brasil is mooi, maar tegelijk besef ik dat ik nog een lange weg te gaan heb tot Rio. Ik zal echt nog een aantal stappen moeten zetten de komende maanden wil ik er helemaal staan in augustus. En daar gaan we de komende maanden samen werk van maken.

Nu ben ik helemaal klaar om te genieten van de feestdagen, omringd door familie en vrienden! Ik kijk uit naar 2016.

Merry Christmas!!

Evi