Hallo iedereen,

Het EK in Split zit erop en ik  ben op de 11e plek geëindigd, m’n slechtste resultaat ooit op een EK sinds ik in de Laser Radiaal vaar. Ik ben uiteraard teleurgesteld, maar als je weet dat het verschil tussen een medaille en een 11e plek in zo’n 200 meter verder varen zat, dan moet je ook kunnen relativeren en dit als een belangrijk leermoment zien zodat dezelfde fouten straks niet meer gemaakt worden als het er echt toe gaat doen. Ik ben in ieder geval blij dat de snelheid goed was op alle rakken in omstandigheden die op z’n minst gezegd uitdagend waren.

We hebben amper 6 van de 12 races kunnen varen, waaronder maar 1 race in de finales. Onze dagen waren dus vooral gevuld met wachten (bakken en braden eerder) in temperaturen rond de 35 graden… vreselijk! Helemaal frustrerend als de week voor het EK elke dag minstens 12 knopen stabiele wind stond en de dagen erna ook weer…. Typisch! Gelukkig komt dit niet te vaak voor 😉

Er staan belangrijke weken en maanden voor de deur waarin we opbouwen naar het hoogtepunt van het jaar: het ISAF WK in Santander (12-18 september), waar België meteen als land kan geplaatst worden voor de Olympische Spelen. Daarvoor gaan we twee keer naar Rio om te trainen op het Olympisch vaarwater en er deel te nemen aan het Olympisch test-event begin augustus. Spannende tijden voor de boeg met andere woorden.

Nu zijn we een kleine twee weekjes thuis met veel fysiek werk op het programma voor we op 26 juni afreizen naar Rio.

Groetjes,

Evi